De eerste trainingen van 2010 waren wel heel bijzonder. Wellicht dat deze trainingen aan het eind van het jaar de boeken ingaan als de meest gedenkwaardige trainingen van 2010. Op zaterdag 3 januari was er de eerste training van het jaar. Er was een flink pakje sneeuw gevallen en Den Haag gaf een sfeervol, winterse blik.  Met het zaterdagochtendgroepje stond onder leiding van Ton Westbroek een duurlooop van 100 minuten op het programma. Eerst werden de handen geschud en werden de nieuwjaarwensen uitgedeeeld. Iedereen verheugde zich op de duurloop in de winterse  omstandigheden. Al had de duurloop 200 minuten geduurd, voor niemand zal dit een probleem zijn geweest. Het parcours ging o.a.  door de besneeuwde bossen met kalende bomen. Het plaatje van hardlopende atleten moet schitterend zijn geweest. Op de terugweg vanaf het dwarspad richting Kijkduin werd er door Wim en Ton even flink aangezet. Na precies 100 minuten waren we weer terug op het thuishonk; een mooi begin van het nieuwe hardloopjaar.

Op maandag 5 januari mocht ik zelf training geven en stond er 12 x 400 meter op het programma. De CPC groepen zijn nu ook weer begonnen en dan wordt het behoorlijk druk en lastig om je auto te parkeren. Oeps bij het uitstappen ging ik al bijna onderuit. Den Haag was veranderd in een ijsbaan. Het idee was om de training op de baan te doen; het programma was hiervoor uitdagend genoeg. Eerst maar eens even testen hoe de atletiekbaan erbij ligt. Hoe bedoel je atletiekbaan; de baan was getransformeerd in een 400 meter schaatsbaan . Een baan waarop de Uithof op dit moment jaloers zal zijn geweest. Op de Uithof lag namelijk helemaal geen ijs i.v.m. problemen met de dakconstructie vanwege de hevige sneeuwval. Op de baan trainen was dus geen optie. Erger nog het bestuur besloot om de traingen geheel af te gelasten. Een verstandige beslissing van de leiding gevenden. Echter we waren er nu toch en in goed overleg met Wim, Mark, Paul, Marthijn, Rudolf en Arne besloten we om toch te gaan trainen. Er werd besloten om om strand te gaan trainen want daar zal wel goed te lopen zijn. De kortste weg richting strand werd genomen en dat was dus door de duinen. Dat viel niet mee in de donker en met glibberende paden. Zonder kleerscheuren kwamen we bij Kijkduin op het strand terecht. Er was inderdaad voldoende gestrooid op het strand en was uitstekend beloopbaar. De training werd aangepast en we gingen voor 10 x 90 seconden met 90 seconden rust richting het havenhoofd van Duindorp.  Op het juiste moment zijn we gekeerd om precies bij de opgang bij de Fuutlan uit te komen. Hier begon de terugtocht door de duinen richting Laan van Poot welke ongeveer 20 minuten duurde. Als het even meezit kan je in deze tijdsperiode een 5 km. afleggen; nu ging het slechts over een paar honderd meter maar wel over ijswegen en ook nog eens een duinpad welke naar beneden toe afliep. Sommigen waren wonderbaarlijk snel op de Laan van Poot; ikzelf glijdde als laatste naar beneden waar op elkaar werd gewacht. Het laatste stukje over de Laan werd er rustig met een schaatsbeweging naar het clubhuis gegleden. Het einde van een gedenkwaardige maandagavond training. Voor een aantal begon er nu een nieuw avontuur, te weten de terugtocht op de fiets naar huis.

Op woensdag 6 januari bleek dat iedereen de maandagtraining had overleefd en heelhuids was thuis gekomen. Er staat ons weer een nieuwe uitdaging te wachten. Er lag wederom een pakje sneeuw en de wegen waren nog verraderlijk glad. Er moest wederom aangepast worden getraind. Onze hoofdtrainer Henk had een mooi parcours bedacht en op de juiste momenten werd er een versnelling ingebouwd. Al met al waren het 3 bijzondere trainingen  aan het begin van een nieuw jaar.    

Op 9 januari stond de oliebollencross op het programma. Er is nog steeds spraken van winterse taferelen. Door onbegaanbaarheid van een aantal duinpaden was de cross ingekort en waren de vervelende heuvels uit het parcours gehaald. Dat was weliswaar lekker, maar door de omstandigheden werd het toch een pittige cross. Na de cross was er de traditionele nieuwjaarsreceptie. Het hardloopjaar 2010 kan nu echt gaan beginnen.

De eerste trainingen van 2010. is a post from JeePee - levensgenieter.

Laatste dagen in Hong Kong is a post from JeePee - levensgenieter.

Vandaagis het de laatste dag in Manila.  In de ochtend naar het kerkhofgeweest waar de vader en moeder van Helen begraven ligt. Het kerkhofis gewoon een dorp op zich. Kinderen spelen op de graven; er wordtgebbq-ed op de graven; de was wordt er gedaan. Het is echtongelooflijk hoe het in Manila op het kerkhof aan toe gaat.Vervolgens naar de Pilar Street gegaan waar een deel van de familievan Helen woont. Je zit nu midden tussen de locals en krijgt een goedbeeld hoe hier het dagelijks leven aan toe gaat. Er heerst eenkakefonie van geluiden: een tv die hard aan staat; kinderen die lopente jellen; een haan die kraait; het geluid van de ventilatoren enairconditioning. Eigenlijk is er nooit een moment van rust. Echtbijzonder hoe de mensen hier leven. In de loop van de middag terugnaar het hotel. Het is slechts een klein stukje maar in dezemiljoenen stad ben je toch een paar uur bezig met het tripje. Alleskrioelt door elkaar en het is bewonderingswaardig dat het allemaalterecht komt. Aan het einde van de middag naar de massage geweest.Dit is echt top. Je wordt (bijna) overal gemasseerd en gekraakt vooreen uur lang. Tussen door laten ze je even met rust; ze maken jewakker en gooien tenslotte de boel nog even los. Echt heeeeeeeeeelbijzonder en een mooie afsluiting van het verblijf in Manila.

Dinsdag 2 juni – laatste dag in Manila. is a post from JeePee - levensgenieter.

hetweekend van 29 mei t/m 31 mei stond in het teken van de trouwerij vanTeresa & Archie, waarvoor ik een uitnodiging kreeg en wateigenlijk de reden was dat de vakantie dit jaar in de Filipijnen werdgehouden. Het werd echt een bijzonder weekend. Op vrijdag werd ervanuit Manila afgereisd naar Tarlac waar de zogenoemde “pre-wedding’  gehouden. Met een mannetje of 100 werd er het nodigegegeten en gedronken en werd het nogal laat……..

Devolgende dag stond in het teken van de trouwerij. Iedereen, dus ookik,  was keurig gekleed in de filipijnse traditie door het dragen vaneen barong. Door een aantal wedding planners werden alle officieleceremoniele plechtigheden doorlopen. Bij de receptie waren ongeveer300 honderd man. De zogenoemde sponsors, waar ook ik onderdeel vanuitmaakte, zaten aan een aparte tafel waaraan we werden bediendtijdens het diner. Al met al een heel bijzonder weekend om mee temogen maken. Op maandag werd er weer terugereisd naar Manila.

weekend in Tarlac in teken van trouwerij. is a post from JeePee - levensgenieter.

hetwordt vandaag een weerzien na 21 jaar met een van de topattractiesvan de filipijen: de Pagsanjan falls. PagsanjanFalls (indigenous name: Magdapio Falls)is one of the most famed waterfalls in the Philippines.The falls have grown into a major tourist attraction for the region.Pagsanjan is most famous for these falls in particular. ThePagsanjan Falls has a strong flow of tourists visiting the area,tourists are ferried to the famed falls with a traditional FilipinoBancaBoat for a small fee. The only passable route to it is the BumbunganRiver of Pagsanjan. To reach Pagsanjan Falls, tourists or visitorshave to ride these boats, manned by skilled Pagsanjeño boatmen(bankeros

Dezeattractie is en blijft iets speciaals. Als een koning zit je in eenbanca en de boatsmen werken keihard, springen in en uit de boot om deboot over en door de stroomversnellingen te krijgen terwijl je doorde jungle vaart. Aan het eind van de rivier zijn de Pagsanjan Fallste bewonderen. Met een vlot ga je achter en onder de falls. Echt heelbijzonder.

donderdag 28 mei is a post from JeePee - levensgenieter.

hethotel staat op steenworp afstand van shopping center Robinson. Jehebt daar een grote fitnessruimte op de 1e etage, Fitness First. 2uur lang was het een kwestie van trainen. Toch maar weer proberen omin conditie te komen. In de middag wordt de grootste shopping mallvan Azie bezocht ‘Mall of Asia’. Ongelooflijk wat een hoeveelheidwinkels; je hebt zeker weken nodig om elke winkel te bezoeken. Allegrote merken zijn vertegenwoordigd. Mijn mond viel open van verbazingtoen ik een heuse ijsbaan middenin de shopping mall tegen kwam. Hierwordt echt ijshockey gespeeld; ongelooflijk toch!? Voordat we naar demall gingen was de vraag hoe we naar de mall zullen reizen. Helen gafals optie om met de metro te gaan. Hierop reageerde Dick heftig met @M E T R O !!@@, er gaat helemaal geen METRO naar de mall. Het hotel stond op z’n grondvesten te trillen. Het woordvan vandaag was metro…….

woensdag 27 mei is a post from JeePee - levensgenieter.

Vandaagwordt er gevlogen naar Manila. Om 14.00 uur vertrekt het vliegtuigvanaf Tacloban. Bij binnenkomst in het vliegtuig lijkt het wel of ikin de film “Misty”  terecht ben gekoken. De airconditioningdraait op volle toeren en zorgt voor een beangstigend beeld. BeauErven Dorens komt net nog niet op, maar wat gebeurt hier nu weer?? Erwordt door de stewardessen een heuse quiz gehouden inclusief prijzen;dit heb ik nog nooit meegemaakt. Om 15.00 uur zijn we in de hoofdstadvan de Filipijnen.

Dinsdag 26 mei is a post from JeePee - levensgenieter.

HetLeyte Park resort wordt verlaten en de bestemming is het CaluwayanPalm resort, wat ongeveer een uurtje rijden is. Het resort ligtdirect aan de Leyte Gulf en je hebt een schitterende view naar dekarst islands. Meteen banka naar deze unieke eilandjes gevaren. Het zijn eigenlijkrotsblokken welke begroeid zijn.

Metz’n vijven sliepen we in een cottage. Ik sliep op de bovensteverdieping waar een krekel te gast was van ongeveer een halve meteromtrek. Gelukkig zat het lieve beestje aan de buiten kant. Het bedwas niet echt ideaal en de airconditioning voldeed niet echt. Het waseen beetje afzien…….

Maandag 25 mei is a post from JeePee - levensgenieter.

dezondag is een rustdag en deze traditie ook maar gedurende dezevakantie aangehouden. Beetje lezen, beetje internetten, beetje niksdoen…… Aan het eind van de dag besloten om mijn hardloopchoenenvoor het eerst maar eens uit mijn koffer te halen. Eerst even warmlopen; nou warm ben je al snel. Na het rekken en strekken, 5x eenheuveltje genomen; 5x een trappetje en tenslotte 3×2 minutenversnellen. Het ging niet eens zo slecht. Het duurde wel lange tijdvoordat ik was uitgezweet. Toch wel lekker om weer even te bewegen;het lichaam schreeuwde erom

!– @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –> !– @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –> <!– @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Zondag 24 mei is a post from JeePee - levensgenieter.

inde ochtend na het ontbijt via de San Juanico bridge naar het eilandSamar gereisd. Met een banka over de Sohoton river gevaren. De tochtduurt ongeveer 90 minuten en je hebt het gevoel dat je in de junglezit. Wat een hoop groen is hier; wat een schitterende natuur. Detropische regenbui maakt de sfeer nog unieker. Na 90 minutenaangekomen bij de Sohoton Caves. Een gids begeleid je door de grotvoor ongeveer  1 uur. Met een helm en een lamp op je hoofd scheren devleermuizen langs je heen. Na een uur sta ik weer in de open lucht.Onderweg naar het toilet komt Olivia een heuse slang tegen. Ik weethet zeker; ik ben nu echt in de jungle. Over de eigengemaakte’natural bridge’ voel ik mij Indiana Jones. Na een dag in de junglete hebben doorgebracht, krijg je behoorlijk trek. Tijd om naar hethotel te gaan en richting het diner.

Zaterdag 23 mei is a post from JeePee - levensgenieter.