Dinsdag 2 juni – laatste dag in Manila.
Vandaagis het de laatste dag in Manila. In de ochtend naar het kerkhofgeweest waar de vader en moeder van Helen begraven ligt. Het kerkhofis gewoon een dorp op zich. Kinderen spelen op de graven; er wordtgebbq-ed op de graven; de was wordt er gedaan. Het is echtongelooflijk hoe het in Manila op het kerkhof aan toe gaat.Vervolgens naar de Pilar Street gegaan waar een deel van de familievan Helen woont. Je zit nu midden tussen de locals en krijgt een goedbeeld hoe hier het dagelijks leven aan toe gaat. Er heerst eenkakefonie van geluiden: een tv die hard aan staat; kinderen die lopente jellen; een haan die kraait; het geluid van de ventilatoren enairconditioning. Eigenlijk is er nooit een moment van rust. Echtbijzonder hoe de mensen hier leven. In de loop van de middag terugnaar het hotel. Het is slechts een klein stukje maar in dezemiljoenen stad ben je toch een paar uur bezig met het tripje. Alleskrioelt door elkaar en het is bewonderingswaardig dat het allemaalterecht komt. Aan het einde van de middag naar de massage geweest.Dit is echt top. Je wordt (bijna) overal gemasseerd en gekraakt vooreen uur lang. Tussen door laten ze je even met rust; ze maken jewakker en gooien tenslotte de boel nog even los. Echt heeeeeeeeeelbijzonder en een mooie afsluiting van het verblijf in Manila.